در حال بارگذاری ...
  • دوئل شهرت با شرافت

    آنجاست، آنجا

    دورتر شد

    تنها دیدگانش در ظلمات شعله می کشند...

     

    سطری از شعر بلند اهریمنان

    آلکساندر پوشکین

    از کتاب عصر طلایی و عصر نقره ‌ای شعر روس ترجمه حمیدرضا آتش برآب

     

    نمایش مسافر واگن درجه یک به نمایشی گردانی وحید شعبانی (که اخیرا برای داستانش مورد تقدیر هم قرار گرفته ست) و کارگردانی صالح دلسوزی یک اثر شریفست درباره ی تضاد عمیق و جانخراش میان شهرت و شرافت. کاراکتر اصلی داستان که مردیست در کار خود استاد و حرفه ای، پس از گرفتن اجازه از همنشینش شروع به بازی ای می کند سخت پیچیده اما شوخ و شنگ، که ما را به درون آدم ها و موقعیت های متفاوتی پرت می کند. قدرت بازیگری دلسوزی و شعبانی، ریتم بشدت تند و نفس گیر نمایش آدمی را درگیر می کند، طوری که اصلا متوجه گذر زمان نخواهید شد. دنیای چخوف، دنیای آدمهای ناراضی ست؛ دنیای آدمهای ملال انگیز و ملال آور. و او آنقدر در ملال پیش می رود تا شما را به خنده وادار کند. برای مثال کسی سرش را به دیوار می کوبد؛ بار اول خیلی دردناکست، با دوم هم کمی دردناک به نظر می رسد، اما بار هزارم حکم یک شوخی تلخ را پیدا می کند. شعبانی به دلیل وجود همین نوع تلخی ها و بازیگوشی ها در نوشته های خودش بهترین شخص برای اضافه کردن تکه هایی به این نمایش بود و این کار آنچنان ماهرانه صورت گرفته ست که گاهی مرز میان چخوف و او کمرنگ و گم می شود، البته این به معنای یکی شدن آنها نیست زیرا این امری غیرممکن ست، این به معنای مدارای آنهاست که در صلح و صفا و با چند تا سیلی و نیشگون و پس گردنی ممکن شده ست! فارغ از ایرادات کوچکی که می توان به طراحی صحنه و صدا وارد کرد این بهترین بازگردانی ای از چخوف بود که در سالهای اخیر به روی صحنه آمده. دلیل واضحش هم اینست که تولیدکنندگانش بی ادعا و محترمند و سعی کرده اند از چخوف بیاموزند که: «زندگی همین است، به یک گل می‌ماند که شاد و خندان توی چمن شکفته می‌شود. یک بز سر می‌رسد، می‌بلعدش، و همه چیز تمام می‌شود».

     

    شهروز مرکباتی لنگرودی




    مطالب مرتبط

    جبروت ما هپروت شد !

    جبروت ما هپروت شد !

    مانکن جمادی بیش نیست و آن انسانی که زیبایی و هویتش را مثل آن مانکن تلقی می‌کند، جسد یا و مرده متحرکی بیش نیست. آیا عجیب نیست مانکن‌ها شبیه انسانند اما تهی و ایستا؟

    |

    نیما حسندخت

پس تئآتر کی شروع میشه؟
    نیما حسندخت

    پس تئآتر کی شروع میشه؟

    نمایشنامه مده آ را اوریپیدس دو هزار و پانصد سال پیش در یونان اجرا کرده است. نمایشنامه مده آ فرانکا رامه و داریو فو اگرچه در قرن بیستم نوشته شده است اما دو هزار و پانصد سال عقب تر از زمانی است که نمایشنامه اوریپیدس اجرا شده ...

    |

    نگاهی به نمایش «مادر رئیس جمهور»

جهل و خرافه دشمن جامعه است
    نگاهی به نمایش «مادر رئیس جمهور»

    جهل و خرافه دشمن جامعه است

    اینکه متاثر و منفعل شدن از جریانات و رخدادهای اجتماعی برای قشر عامی که قدرت و توان تحلیل و واکاوی ندارند یک امر عادی است، اما برای طیف فرهیخته و با بصیرت که آشنا با قواعد بازی در صفحه شطرنج سیاست است، داشتن نگاه سطحی و ظاهری، یک خطای فاحش و غیر قابل اعتناست.

    |

    نگاه و نظری به متن و اجرای نمایش «آخرین باران سرزمین من»

خود تخریبی از نوع مدرنیزم
    نگاه و نظری به متن و اجرای نمایش «آخرین باران سرزمین من»

    خود تخریبی از نوع مدرنیزم

    که یک متن خوب و فاخر، ممکن است به علت عدم توانایی و دانش کارگردان و تیم اجرایی در صحنه، بد جلوه کند، اما یک متن نه چندان غنی و پر مایه امکان ندارد با تمهیدات و تدبیر و دانش هدایتگر و توان بالای بازیگران به شکل مطلوب نمایشی شود.

    |

    نقدی بر نمایش «دوپامین»

این سه زن علیه زن
    نقدی بر نمایش «دوپامین»

    این سه زن علیه زن

    خوانده‌ام دوپامین بخش مرکزی و بدوی مغز را شارژ می‌کند که مسیر پاداش نامیده می شود. مکانی که ما هوس، طلب و لذت را تجربه می‌کنیم؛ و جایی که معتاد می شویم. می‌پرسم آیا تئاتر جایی برای معتاد شدن است؟ این که ما در ...

    |

    نگاهی به نمایش «سلام و خداحافظ» ؛

صلیب را صیقل ندهید وقتی که پیام مسیح (ع) را تحریف می‌کنید
    نگاهی به نمایش «سلام و خداحافظ» ؛

    صلیب را صیقل ندهید وقتی که پیام مسیح (ع) را تحریف می‌کنید

    نگاه و نظری به نمایش «سلام و خداحافظ» اثر آثول فوگارد، کارگردان امیرحسین جادو سخن بازیگران علی بدرطالعی و غزل نوحی اجرا چهاردهم اردیبهشت نود و هفت، مکان: شهرباران، تماشاخانه استاد اکبر رادی

    |

    نگاهی به متن و اجرای نمایش «اتاق ورونیکا»

وحشت حضور در عصر پسا مدرن
    نگاهی به متن و اجرای نمایش «اتاق ورونیکا»

    وحشت حضور در عصر پسا مدرن

    «اتاق ورونیکا»، مولف: آیرا لوین، کارگردان: مجید کاظم زاده مژدهی، بازیگران: مهرنوش ثابت نیا، بهرام نوری، عارفه درستکار، محمد رسایلی تاریخ و مکان اجرا: سی‌ویکم فروردین سال هزارو سیصدو نود‌وهفت، سالن وارش مجتمع فرهنگی خاتم رشت(31 فروردین تا 6 اردیبهشت)

    |

    «مسافر واگن درجه یک» به رشت می‌آید

    «مسافر واگن درجه یک» به رشت می‌آید

    به گزارش تئاتر گیلان، «مسافر واگن درجه یک» نوشته‌ی آنتوان چخوف و بازنویسی وحید شعبانی در رشت اجرا می‌شود. مسافر واگن درجه یک، داستان کوتاهی از آنتون چخوف، ماجرای مهندسی ورزیده و با استعداد است ...

    |

    نظرات کاربران